About the connecting art practice - Sanne Wolf (EN)

 

Artist Sanne Wolf had a long incubation in her studio before coming out with her work. At that stage, she became skilled in crafts -as stone, letter - and woodwork, sculpture and textile art. At the same time she did research into the world of non-Western cultures such as Berber and the Mayan culture. This made her reflect on post-modernism and abstract art. It is here that the origin of her interest in the connections of ancient and contemporary art starts.

During the development of her art practice she relies, on an anthroposophic concept of humanity, but also on her studies in art -science and sociology.

It is obvious that the choice of De Wolf her use of materials has changed over time. Starting with rather hard materials such as stone, she gradually works with lighter and more delicate materials as porcelain, plaster and textiles.

Her knowledge and mastery of various techniques and materials led to the practice of various disciplines together, such as sculpture, video, installation, performance and textiles. In pursues her research in materials, De Wolf is always articulating to make the immaterial visible. This creates a subtle visual language that is extremely fragile and poetic, were we can find the focus on tactile surfaces; departing from that of the human body (skin) to the fabric and recognizable textures from our immediate environment. For example, the human form appears in fragile sculptures in plaster, alabaster and porcelain. Often they are mere fragments of the human body: pieces of skin, bones, a head that shows up in an installation or ritual performances.

Other textures become highlighted by weaving or embroidering among other graphic patterns in fine or coarse fabrics. She suggests these textures like in front of or next to old drawings and language systems and leave it at times as it were, melt into one another. She knows how to re - activate drawing and language systems and how to bring them back to an essential state of being or another level of meaning. These lines and interconnections are a metaphor for the social fabric. Sanne De Wolf concentrates on unraveling the parallels between Western and non-Western structures and makes these visible. Abstract patterns in the fabric or paper, compromise between legible and illegible text. This line or sign systems bring attention to the fragile or transparent surfaces and the immediate environment which she knows to recharge with energy. It is always through the exchange of materials which Sanne De Wolf knows how to connect different layers and levels with each other. She connects past and present and tie differing timelines and energies together which brings a synergy between matter, energy and time. This shamanistic artistic strategy we see also strongly reflected in her performances. De Wolf brings attention to the performing operations during the artistic process : Destructive and constructive operations are repeated, such as disassembling, clipping, cutting, burning pieces of fabric or threads and set back on each other, by sewing the loosened pieces or the unraveled threads back to connect with each other or to nodes . The act of embroidering as restorative and healing act (a mending process) comes as a narrative element in her performances also strongly forward. Language and communication systems show themselves always accurate in the work of De Wolf. The Berber scripture has initiated De Wolf into the graphic conversion of lines and characters whom are no more than a sigh or articulation of a shudder. The series of works resulting from La langue Maternelle witnesses of pure extraction. (Cf "L'Empire des signes" - Roland Barthes).

Moreover, her travels through various cultures have also fueled an 'awareness' about our society. This topic is significantly fed by the lectures and literature of the American philosopher Martha Nussbaum. Recent years Sanne is focused on the human being as ‘social responsible’. With Salon des réfugiés 2015, 2016 Salon des refusés, 1863 she broaches the sensitive issue of the incoming refugees in Europe. But also here she shows the history of art is not behind and creates a link with the Paris Salons of 19th century the and Greek - Hellenistic sculptures.

The same year, De Wolf shows the exhibition Gestures and shudders after a six months residency in a care facility where dementia is a central issue. Through this work she communicates in a striking way about her ideas around social engagement and social responsibility to the "other" and reminds the viewer to retardation and stillness.

 

Isabelle De Baets, Gent, december 2016

 

Over de verbindende kunstpraktijk van Sanne De Wolf (NL)

Kunstenares Sanne De Wolf doorliep een lange incubatiefase in haar atelier alvorens met haar werk naar buiten te treden. In die fase bekwaamde ze zich gestaag verder in diverse ambachtelijke technieken -als steen-houtbewerking, lettersculptuur en textielkunst- en dompelde ze zich geregeld onder in de leefwereld van niet-westerse culturen. De ontwikkeling van haar kunstpraktijk steunt enerzijds op een antroposofisch denkbeeld, maar evenzeer op haar studies binnen de kunstwetenschappen en sociologie.

Opvallend is dat haar keuze voor materialen verandert doorheen de tijd. Startend met eerder harde materialen als steen en glas ging ze geleidelijk aan werken met lichtere en meer gevoelige materialen als porselein, gips, papier en textiel.

Haar kennis en beheersing van diverse technieken en materialen leidde tot het beoefenen van verschillende kunstdisciplines naast elkaar, zoals sculptuur, video, installatie, performance en textiel. In haar materiaalonderzoek streeft De Wolf er steeds naar om het immateriële zichtbaar te maken. Dit leidt tot een subtiele beeldtaal die uiterst fragiel en poëtisch is en waarin de aandacht komt te liggen op de tactiliteit en de texturen van de ons omgevende oppervlakken. Die kunnen een breed spectrum bestrijken: vertrekkende van de microschaal van onze huid over de textiele en andere oppervlakken uit ons directe omgeving tot deze uit onze bredere leefwereld. In haar werk duikt de menselijke gedaante op in fragiele sculpturen in gips, albast en porselein. Vaak zijn het louter fragmenten van dat menselijk lichaam: stukjes huid, botten, een hoofd dat terechtkomt in een installatie of in een rituele performance.

Andere texturen benadrukt ze door onder meer grafische patronen in fijn of grofmazige weefsels te weven of borduren. Ze stelt deze texturen graag tegenover of naast oude teken- en taalsystemen en laat deze soms als het ware in elkaar overvloeien. Zo weet Sanne De Wolf parallellen tussen Westerse en niet Westerse structuren te ontrafelen en zichtbaar te maken. Teken- en taalsystemen weet ze opnieuw te activeren en op een bepaalde manier terug te brengen naar een soort essentiële staat van zijn of een ander betekenisniveau. Het worden lijnen of verbindingen die metafoor staan voor deze in het sociale

page1image19120

weefsel. Abstracte patronen in het weefsel of op papier, balanceren tussen leesbare en onleesbare tekst. Deze lijn- of tekensystemen brengen de aandacht naar de fragiele of transparante oppervlakken en naar de onmiddellijke omgeving die ze daardoor weet op te laden met energie.

Het is steeds doorheen de uitwisseling van materialen dat Sanne De Wolf verschillende lagen en niveau’s met elkaar weet te verbinden. Ze verbindt heden en verleden en knoopt uiteenlopende tijdslijnen en energieën aan elkaar en brengt zo een synergie tot stand tussen materie, tijd en energie. Deze sjamanistische artistieke strategie komt ook sterk tot uiting in haar performances. Daarin brengt ze de aandacht vooral naar de uitvoerende handelingen tijdens het artistiek proces. Destructieve en constructieve handelingen worden herhaald, zoals het uit elkaar halen, het knippen, snijden, doorbranden van stukken stof of draden en het terug aan elkaar zetten ervan, door de losgemaakte stukken te naaien of de ontrafelde draden terug met elkaar te verbinden of te knopen. De handeling van het borduren als herstellende en helende act (a mending process) komt als narratief element in haar performances dan ook heel sterk naar voor.

Taal-en communicatiesystemen duiken telkens terug op in het werk van De Wolf. De Berberschriftuur heeft De Wolf ingewijd in de grafische omzetting van lijnen en tekens die niet meer dan een zucht of een huivering openbaren. Bovendien hebben haar reizen doorheen diverse maatschappelijke lagen en culturen een ‘awareness’ gebracht rond ons maatschappelijk bestel. Vele van De Wolf haar werken werden gevoed door de lezingen en literatuur van de Amerikaanse filosofe Martha Nussbaum. Afgelopen jaren ligt haar focus op de mens als sociaal verantwoordelijk wezen. Met Salon des refugiés 2015, Salon des refusés, 1863 snijdt zij de gevoelige problematiek aan van de instromende vluchtelingen in Europa. Maar ook hier laat zij de kunstgeschiedenis niet achterwege en maakt een link met de Parijse Salons en de Grieks - Hellenistische beeldhouwkunst. Hetzelfde jaar realiseert De Wolf de tentoonstelling Gestures and shudders na zes maanden te resideren in een zorginstelling waar dementie centraal staat. Via dit werk communiceert ze op een treffende manier over haar ideeën rond sociale betrokkenheid en onze sociale

page2image18952 page2image19112 page2image19272

verantwoordelijkheid tot de ‘ander’ en maant ze de toeschouwer aan tot vertraging en verstilling.

 

Isabelle De Baets, Gent, december 2016